Terug
 

Luistervoorstelling: Aflevering #1: Spelen in de leegte

Deze luistervoorstelling is onderdeel van de collectie: Rotterdam, de ziel van de Wederopbouw.

  Boek deze luistervoorstelling

Middenin de oorlog, nog geen jaar na het bombardement op Rotterdam, ging de eerste paal al in de grond, op de Coolsingel: de start van de herbouw van de stad Rotterdam.

Maar liefst 101 Rotterdammers, jong en oud, van alle achtergronden en uit diverse culturen vertellen over hun leven en persoonlijke beleving van (de wederopbouw van) de stad. Over de kale, ongezellige stad van toen. Over de pijn, het zwijgen en het doorwerken. Over de ergernis evenals de gein door die eeuwige heipalen. Over het optimisme en de begeestering. Over de krotten en de iconen van de stad en over plekken van betekenis. Over je thuis voelen en verbondenheid. Over het gevoel van ruimte, de vernieuwingsdrift en vooruitgang die in Rotterdammers lijkt te zitten. En over de trots en de toekomst van de stad.

Alle audioverhalen worden voor de eeuwigheid bewaard in het Stadsarchief Rotterdam. Van de mooiste en meest aangrijpende, grappige of herkenbare momenten maakten we vier compilaties. Het resultaat: een luisterfeuilleton in vier afleveringen van elk een uur die samen het verhaal van Rotterdam vertellen.

De voorstellingen zijn gebundeld in het Luisterboek de Ziel van de Wederopbouw. Hierboven is een fragment te besluiteren uit: aflevering 1 Spelen in de leegte.

 

Colofon:
Muziek: Marlies du Mosch
Fotografie: Joop Reijngoud
Montage: Erik Post
Technische ondersteuning: Peter Klijsen
Interviews & redactie:
Erik Post, Laura Schalkwijk, Linda Malherbe.
De vertellers uit deze luistervoorstelling
"Ik ben in Rotterdam verankerd.’’
"Met dat heien ben ik opgegroeid, van het geluid krijg ik haast zo’n baarmoedergevoel.’’
"Ik heb de stad zien verbranden, maar ik heb ‘m ook weer opgebouwd zien worden.’’
"Dit is een stad met heel veel geluid, alleen al het ritme, het gebonk, de hartklop van Zadkine.’’
"Uiteindelijk kregen we een douche in huis, maar niemand wist hoe het werkte.’’
"Ik ben ooit vier weken weg geweest. Ik ging huilen van heimwee naar Rotterdam. Zo thuis voel ik me hier.’’
"Vanaf de Kralingse plas zie ik Rotterdam liggen en denk ik: dat is de skyline van een wereldstad.’’
"De ziel van Rotterdam is voor mij de Maas.’’
"Ik zag in een keer een hele grote stofwolk. Een groot stuk van de pilaar van de oude Bijenkorf viel naar beneden. Ze waren aan het slopen"
"De stad Rotterdam bruist op een hele down to Earth manier. Mensen zijn hier niet arrogant, maar juist erg nuchter"
"Ik vind het altijd een stad waar je altijd goed kan ademen. Een stad van vele mogelijkheden"
"Mijn vader ging op het dak kijken naar het bombardement, want op het laatst was iedereen er natuurlijk aan gewend"
"De stad was vroeger ’s avonds uitgestorven. Nu bruist het veel meer.’’
"Er wordt over Rotterdam gesproken als mijn trots, ja inderdaad mijn trots"
"De ziel van de wederopbouw, dat is knokken tot je er weer bovenop komt.’’
"De wereld was er niet, Rotterdam was er. Het was een gapend gat"
"Ik ben Kaapverdiaans, maar ook Rotterdammer. Dit is mijn stad.’’
"De Hogeschool Rotterdam heeft mijn leven veranderd, daar heb ik mezelf ontdekt.’’
"Rotterdam was altijd bezig om te bouwen, die wederopbouw voelde je als het ware in je lijf.’’
"Heel het Weena stond vol met rozen, Queen Elizabeth. Dat was een fantastisch gezicht.’’
"Wij hebben hier een burgemeester gehad die zei: Wat mot, mot en wat niet kan mot ook. En daar gingen we ook allemaal voor"
© 2024 Verhalen van Rotterdammers | Website door Mediabreed