Terug
 
"Wij waren in meerdere opzichten een uitzondering. De meesten kwamen uit het Rifgebergte en die kwamen met heel hun dorp. Daar was ik altijd best wel jaloers op, al die families, al die bruiloften. Bij ons was het zo rustig met z’n zevenen."
De vijf zussen Ghomriche: Yamina (1966), Ganiba (1968), Rkia (1969), Nadia (1976) en Karima (1976).
Dit verhaal is onderdeel van luistervoorstelling: Oetchmesh, Marokkaanse zussen vertellen.
En onderdeel van de collectie: Marokkaanse migratieverhalen.

Ali en Fatna Ghomriche zetten zes dochters op de wereld. Vier van hen zijn in een bergdorpje vlakbij Debdou geboren, in het noordoosten van Marokko, niet ver van de grens met Algerije.
Hun eerste dochtertje, Fatna, overleed na slechts drie maanden. Daarna volgden Yamina, Ganiba en Rkia. Begin jaren zeventig vertrok hun vader naar Nederland. Yamina: ,,En wij zijn in 1975 gekomen, in het kader van gezinshereniging.’’ Daar werd een jaar later de tweeling geboren, Nadia en Karima.
Ali Ghomriche was in Marokko de zoon van de burgemeester, hun moeder Fatna dochter van de imam. In 1971 vertrok Ali naar Nederland. ,,Mijn vader hoefde helemaal niet naar het buitenland. Hij kwam uit een achterlijk rijk gezin, vergeleken met onze moeder. Mijn vader dacht: ik wil gewoon de wijde wereld in.’’ Hun vader had eigenlijk Frankrijk voor ogen, Parijs, maar daar kon hij geen visum meer voor krijgen. En dus werd het Nederland, eerst Pijnacker en later Naaldwijk, waar hij in de kassen kwam te werken van onder anderen de familie Vijverberg. Yamina: ,,Hij ging gewoon verder leven, dat was heerlijk voor hem. Het was hier de flower-powertijd. Alles was mooi. En hij, iemand die uit een harde wereld komt, waarin de vader altijd zegt: ‘Je moet en je moet en je moet’, en die komt hier en het is gewoon: wat wil je, wat wil jij?’’
Vier jaar later keerde hij terug naar Marokko en liet hij zijn vrouw en dochters overkomen naar Nederland. Yamina: ,,We waren lange tijd het enige Marokkaanse gezin. Ik heb vijf jaar lang gezeurd dat ik terug wilde.’’  Thuis groeiden de zussen aardig vrij op. Karima: ,,We waren geen doorsnee Marokkaans gezin.”

Meer verhalen met
Onderwerp: Migratie  
Locatie: Rotterdam-Centrum  
Deel dit verhaal
Credits
Techniek/editing: Laura Schalkwijk
Interviewer: Laura Schalkwijk
Muziek: Marlies du Mosch
Ondersteund door: Joop Reijngoud, Linda Malherbe
Meer vertellers uit deze luistervoorstelling
© 2024 Verhalen van Rotterdammers | Website door Mediabreed