Terug
 
"Vroeger, hierzo in deze buurt zaten er een hoop jongeren, die hadden allemaal zo’n zendbakkie en dan kon je met elkaar praten en muziek draaien op de radio. Dat was wel leuk."
Peter de Haan (Rotterdam, 1966)
Dit verhaal is onderdeel van luistervoorstelling: Luisterportret uit Hordijkerveld.
En onderdeel van de collectie: Luisterportret uit Hordijkerveld, IJsselmonde.

In Hordijkerveld liggen zijn wortels. Hij werd geboren en getogen aan de Erfdijk en woonde op het moment van het interview aan de Heindijk, waar in de gang Feyenoord de boventoon voert. Met een ‘ploeggie’ van een man of acht maakt Peter deel uit van het ‘sweepteam’, om voor, tijdens en na de wedstrijd de rommel op te ruimen. ,,Dan kan je de wedstrijd ook meekijken.’’ Voetbal speelde ook in zijn jeugd een grote rol met Dijkvoetbal. De ene dijk speelde dan tegen de andere dijk. ,,We deden hele competities hier vroeger in de zomer.’’ Het ging er soms ook hard aan toe met de kerstbomenjacht, maar als er een buitenstaander waagde in hun territorium te komen, dan hielpen de dijken elkaar.
Daarnaast is Peter heel lang radiopiraat geweest en had hij zijn eigen buurtzender in IJsselmonde: radio Venus. Hij draaide veel muziek en interviewde ook wel eens bands, zoals Doe Maar, die een keer optrad in jongerencentrum Quasi.

Meer verhalen met
Onderwerp: Wonen  
Locatie: IJsselmonde  Rotterdam-Zuid  
Deel dit verhaal
Credits
Techniek/editing: Laura Schalkwijk
Interviewer: Laura Schalkwijk
Muziek: Marlies du Mosch
Ondersteund door: Joop Reijngoud, Linda Malherbe
Meer vertellers uit deze luistervoorstelling
"Ik was gelijk verliefd op het huis, met een voortuin, een achtertuin. Ik had het gevoel alsof ik elke dag vakantie had."
"Het was een groot weiland. Er waren geen scholen, geen kerken, echt helemaal niets."
"En die begon vreselijk te schreeuwen en toen gebruikte ik mijn haventaal om er even tegenin te gaan."
"Zo is het leven zeggen ze weleens, het is hard. Je vraagt er niet om, maar je krijgt het allemaal voor niks."
"Dus het is eigenlijk alles wat je wil, heb je gewoon hier in de buurt. En vooral groen en water. Het is gewoon een heel fijne wijk om in te wonen."
"Rotterdam en Odessa hebben iets met elkaar te maken. Onze cultuur, emancipatie, vrijheid in de denkwijze, in alles, dus dat was niet moeilijk, dat was uitdagend."
"Nou kijk, ik ben een type, ik praat graag met iedereen, maak een praatje en als ze mijn hulp nodig hebben, dan ben ik er, maar voor de rest op mijn eigen. En zo heb ik eigenlijk altijd hier in Hordijkerveld geleefd en dat gaat gewoon goed."
"Ik maak met zoveel mensen een praatje."
"Ja, mooie herinneringen heb je altijd van, vooral met dat Opzoomer Mee. En heel vaak in de zomer, zitten we buiten. Ik heb een tuin, maar ik zit heel weinig in de tuin. Ik zit meer aan de voorkant."
© 2024 Verhalen van Rotterdammers | Website door Mediabreed